یک آرزوی عبث است ...(دیهور انتهورا)
یک آرزوی# عبث استبازگشت به کودکی،به هفت سالگی های بی آلایشفارغ از شکست و گسست!شنگ و شلنگ اندازدر کوچه های باریک شمال.آن روزهانزدیک به قرنهاستکه گذشتهاما انگار دیروز بود.چهره ات را خوب به خاطر دارم!((
میدانی ...(پریسا زابلی پور)
میدانیغمگین ترین نوع دوست داشتن این استکه بگویی سلامخوبی؟منهم خوبم؛اما نگویی دوستت دارمنتوانی که بگویینباید که بگویی... ((پریسا زابلی پور))