موهایت, را باز می کنی انگار شَمعدانی ها گُل داده اند عَطرش تَمام خانه را ... (( محمد, شیرین, زاده,))

کوچ کوچ کوچ باید از هوای نامهربانی تو کوچید و این کارهر شب من است بال به بال پرستوها به گرمسیر می روم اما هرصبح پیش از طلوع خورشید پشت پنجره ی اتاق ات نشسته ام و سردم می شود و باز به کوچ فکر می ک

باید, می رفتی, چاره ای نبود تو باید می رفتی وقتی که مرا یا نمی دیدی یا آنقدر دور که دستی تکان بدهی و سری بچرخانی و به من و همسایه ی دور دورت بی تفاوت سلام کنی من همیشه بید بوده ام تو باد و این ناعا

شب طولانی, روز طولانی عمر کوتاه ... (( عباس, کیارستمی,))

در این باران, پنجره را می گشایم دستم را می گذارم روی علف ها و خیال می کنم بادِ آرام گرفته تویی! (( یاور, مهدی, پور))

برگي, تنها, و غمينم, با شنلي زرد بازمانده از قافله ي باد اينک پايي بزرگ بر فراز سرم خيمه بسته است آري فرو خواهد آمد ... (( نصرت, رحماني,))

جز تو چه کسی می تواند دستم را بخواند وقتی تمام خطوطش پر از دوستت دارم توست ... (( محمد, شیرین, زاده,))

کسی با سکوتش, u200fمرا تا بیابان بیانتهای جنون برد u200fکسی با نگاهش u200fمرا تا درندشت دریای خون برد u200fمرا باز گردان u200fمرا ای به پایان رسانیده u200fآغاز گردان (( حمید, مصدق,))

شب همیشه, به تمامی, شب نیست, چرا که من میگویم چرا که من میدانم که همیشه, در اوج غم یک پنجره باز است پنجرهای روشن و همیشه, هست رویاهایی که پاسبانی میدهند آرزویی که جان میگیرد ((پل الوار,))

هرگز, به آنقدر, كه میپری قانع, نباش,. هرگز, نگو كه بيشتر از اين ممكن نيست. دائم از خودت عبور كن از کتاب آتش بدون دود (( نادر, ابراهیمی,))

ساده, بودم, گفتم كه تو را پشت سر رها كرده ام هر چمداني كه باز مي كردم تو هر پيراهني كه مي پوشيدم بويت هر روز نامه اي كه مي خواندم چهره ات هر تئاتري كه مي رفتم تو در صندلي كناري لميده (( نزار, قبانی,))

همه ی گل هایم, ثمره ی باغ های توست و هر می که بنوشم من از عطای تاکستان توست و همه ی انگشتری هایم, از معادن طلای توست ... و همه ی آثار شعریم امضای ترا پشت جلد دارد! (( نزار, قبانی,))

بانو, عشق تو نه بازیچه است نه برگی که در دقایق دلتنگی مرا به خود سرگرم کند بانو, عشق تو خرقه یی نیست که آن را در ایستگاه های میانه ی سفر بر تن کنم من ناچارم به عشق تو تا دریابم که انسانم نه یک سنگ

روزی, که به عرش احترامش, کردند, آئینۀ حسن ذوالکرامش کردند, از باغ بهشت با ورود احمد گل های محمدی سلامش کردند, ((سید هاشم, وفایی,))

با آمدنت, قرار, دل ها آمد محبوبترین نگار دل ها آمد این نور محمد است و فجر صادق با عطر دو گل بهار دل ها آمد (( محمود, ژولیده,))

کيستی, ای خنده, هايت, رحمةٌ, للعالمين, گيسوانت ليلة القدر سماوات و زمین اي اشارت های ابروهای تو لا ريب فيه مهربانی های چشمانت هدیً للمتقين ای شب معراج، سبحان الذی أسرای من عروة الوثقی است دامان تو يا

به تو فکر می کنم و دستم دهانم را می گیرد مبادا بیدار شود مومیایی درونم (( سمیرا, خلج))

ما سینه, زدیم, بی صدا باریدند, از هر چه که دم زدیم,، آنها دیدند ما مدعیان صف اول بودیم از آخر مجلس شهدا را چیدند.. (( میلاد, عرفان, پور))

او جز دل تنگ مبتلا, هیچ نبود, جز پای سفر، دست دعا هیچ نبود, در خلوت من خداست، من هم هستم در خلوت او غیر خدا هیچ نبود, (( میلاد, عرفان, پور))

ا ینگونه, که با عشق رفاقت, دارد, هر لحظه لیاقت شهادت دارد, شش ماهِ تمام منتظرمانده علی یک طفل مگر چقدر طاقت دارد, (( سیده, مرضیه, یثربی,))