تکه ای خورشید ...(رضا حدادیان)

1

تکه ای 1

در گلو داشت

لب که می گشود

آواز آفتاب

می پیچید در آسمان.

۲_

دست بر شانه ی تبر گذاشت

و خم به اَبرو نیاورد

درختِ زخمی.

۳_

دلم گریست

وقتی دیدم

که چگونه به بهایی ناچیز

هم آغوش مرداب می شود

نیلوفر

((رضا 1))

برچسب ها: رضا حدادیان , شعر شکوفه , شعر کوتاه , اشعار رضا حدادیان