پرندگانی که در قفس به دنیا می آیند، تصور می کنند که پرواز یک بیماری است... ((الخاندرو ژودوروفسکی))

اگر ندانیم که میمیریم، طعم زنده بودن را نمیتوانیم بچشیم. بدون دریافت شگفتی زندگی، تصور مرگ نیز ناممکن است. ((یوستین گردر))

دلگیرم از تقدٖیر وُ دستم بند جایی نیست لـعـنـت به آغازی که آن را انتهایی نیست! ((حسین زحمتکش))

میدانم ، زنی در شکستِ این دیوارها شکوفه داده است به گُلی نشسته بهارِ آرزوهایش شب به رویا میاندیشد و هرصبح ، در آرامِ خوابِ مردی ، بیدار میشود ((مرجان شریفی))

بیچاره ی دُچارِ تو را چاره جُز تو چیست...!؟ ((قیصر امین پور))

برای تشخیص زنده یا مرده بودن یک انسان به شرف او نگاه کنید نه به نبض او !! ((چگوارا))

اگر در عالم فقط دو انسان باقی بماند و هر دو قدیس بودند، بی گمان نمیتوانستند به خوبی و خوشی با هم زندگی کنند، چون حتما یکی از آن دو سعی میکرد دیگری را اصلاح کند. این قاعده دنیاست. ((فرانک اوکانر))

گاهی آنقدر بی تابم که استعاره از باران می شوم گوش کن پنجره ها وقتی دلتنگ می شوند نام مرا فریاد می زنند ... ((محمد شیرین زاده))

زبان حال دلم را کسی نمی فهمد کتیبه های ترک خورده خواندنش سخت است ((سجاد سامانی))

پرستوي مهاجر من بازگرد بهار مي شوم آسمان هم دل تنگ توست بي بهانه مي بارد ... ((محمد شیرین زاده))

من نفس میکشم نفس جان مرا ((صدف آل کرد))

کوچکترین نسیمت اگر یاری ام کند طی می کنم خزان بزرگ زمانه را ((حسین منزوی))

دریا بالاتر از دامن تو میآید وقت تنگ است پیش از بهکار افتادن سایتهای هوایی خودت را برقصان جنگندههایی در سرم دست به مانور زدهاند و من هنوز به گلهای دامنت به قهوه لبانت به شلیته پوشی موهایت اعتقاد دارم شکل شهادتین پس از ریختن بمبهای خوشهای در موهایت... ((محمد جنابادی))

چشایی که می بینی درگیرتن دارن غرق میشن توو گرداب خون یه ضجه یه زاری یه ماتم یه غم یه ساقی که می نوشه از روو جنون تو یه سمفونی از یه کنسرت خوب توو پوست یه مرد ترک خورده ای تو تسکین واسه انتهای نفس نگــو آرزوی درک بــرده ای... ((پونه موسی زاده))

رقص سيب، در سرخي ِ بي امان ِ باد از پايكوبي در سِر ِ سينه بند به سبز شدن از كهنــــ سالي ِ درد.. به از دست كه مـيـــــــــــ رود دنيا.. خنــــــده ها; به كائنـــات و سرنوشتــــــــ زمين.... ((مهدیس ریاحی))

می ترسم به آن که دوست می دارم بگویم : دوستت دارم بی تردید شراب که از سبو سرازیر شود اندکی از آن کاسته می شود. ((نزار قبانی))

این ساحل بی دست و پا هم که باشد می گذارد دریا برود، بیاید برود، بیاید و خاطره ی گوش ماهی را آبی کند. نگران هیچ چیز نباش این ساحل، آب دیده است. ((مریم اسحاقی))

گذاشته ام همه خیال کنند از یادت برده ام پنهانی دوست داشتنت حالی دارد که نپرس ((محمود قدس))

عشق تو برای من مثل خانه است؛ هر کجا بروم به آن باز می گردم ((منوره سادات نمایی))

دسـته گـل را این بار در آغــوش تو به آب می دهــم هرچـــــــه بادا باد عاشـقی که حسـاب و کتـاب ندارد . ((نگار الهی))