xa0 xa0 از تو که می نویسم به واژههایِ خودم، حسودی میکنم .. ! xa0 ((افشین صالحی)) xa0

xa0 xa0 تا دیده ام آن لب گهر بار تو را پیوسته نمک خوانم گفتار تو را زیرا زبی لعل لب ای یار تو را بگشاده دهان پسته کردار تو را ((مسعود سعد سلمان)) xa0

xa0 xa0 در میان صحبت این و آن من " ناگهان" طوری غریب دلم برایت تنگ میشود بانو چه اتفاق عجیبی است این "ناگهان"! ((سهیل ملکی)) xa0

xa0 xa0 خوش باش بعد من كنار هركسى، اما گاهى همين يک آرزو مانند نفرين است.... ((محمد شیخی)) xa0

xa0 xa0 با تمام غصه ها هیچگاه سراسر غم نشدم و با تمام خوشی ها هیچگاه سراسر شادی؛ ستاره ها تکه های روز اند جا مانده در شب و سایه ها تکه های شب اند جامانده در روز ((سارا عبدی)) xa0

xa0 xa0 عشق تو بلند و صبر من پست چرا روی تو نکو و خوی تو کست چرا می خواره منم دو چشم تو مست چرا پیش تو لبم بوس تو بر دست چرا ((مسعود سعد سلمان)) xa0

xa0 xa0 ای مثل غرور ساده ی آینه فاش کاری نکنی شکستگی آید و کاش دیدار تو با آینه حرفی دارد هم با همه باش و هم جدا از همه باش ((ایرج زبردست)) xa0

xa0 xa0 چه خوب! که زمین گرد است عشق من ! می روی آنقدر می روی که باز آنسوی زمین می رسی به من .. ((عباس معروفي)) xa0

xa0 xa0 شرم را بگذار و یک آغوش در من گریه کن گریه کن پس شانه مردانه میخواهی چکار؟؟؟ ((مهدی فرجی)) xa0

xa0 xa0 دلا سخت است که مثل یک فرمانده عاشق امیر یک سپاه اما اسیر یک نفر باشی ((علی ارحامی)) xa0

xa0 xa0 کاش فردا خبرم را برسانند به تو هم تو آرام شوی هم دل سرگشته من ((حسین فروتن)) xa0

xa0 xa0 بخوان و پاک کن و نامِ خویش را بنویس ... به دفتر غزل م هر چه نقطه چین دارم ... ((محمد علی بهمنی)) xa0

xa0 xa0 نزديكتر بيا سرت را كنار شانه هايم بگذار ميخواهم سخت در آغوشت بگيرم و چشمانم را ببندم... ميخواهم تمام عطر تنت را استشمام كن و به درون خود ببلعم .... ميخواهم ميان بازوانت تاب بخورم ودر رويايي شيرين غرق شوم... چون من ميخواهم با لمس تو؛ قدرتمندترين زن دنيا باشم ميخواهم با حس بوسه هاي تو طعم خواس...

xa0 xa0 کودکان مشغول کارند مراقب جای خالی آنها در کلاسهای درس باشید ! ((علیرضا خسروی)) xa0

xa0 xa0 غمگین مباش همشهری تنِ من با آتشِ درد الفتی دیرینه دارد ((علیرضا خسروی)) xa0

xa0 xa0 گاه آنکس که به رفتن چمدان می بندد ... رفتنی نیست، دوچشم نگران می خواهد .... ((آرش شهیرپور))

xa0 xa0 تنها فرياد از حوالی من می گذرد اما خاموش. ديگر چيزی نمانده به شب چراغ های جهان ديوانه وار سرخ اند و مست مرا به حال نداشته ات بسپار! بگذار تمام چراغ های سرخ در من آرام با تو سبز شوند من سبز شوم جهان باغ شود. ((سمانه معيری))

xa0 xa0 در من تویی هست که هر دم با خیالت پر می کشد مرا به خودت بند کن...! ((مریم پورقلی)) xa0

xa0 xa0 من عکسی دارم که در آن زنی لبخند میزند لبخند میزند و لبخند میزند و نمیگذارد این شعر را بنویسم ((جلال جعفری)) xa0

xa0 xa0 بهارِ نارنج های ما را ، به کدام سوی تاریخ سپُرده اند که تمامِ شهـــر ، پاییز است ((مرجان پورشریفی)) xa0