xa0 xa0 صبح هم خواب می ماند وقتی که من برای دوست داشتن تو سحر خیز می شوم ((رضا باقری فرد)) xa0

xa0 xa0 مشكل اينجاست كه شبها، دقيقاً دلتنگِ آنهايى ميشويم كه براى فراموش كردنشان جان كَنديم! ((علي قاضي نظام)) xa0

xa0 xa0 اگر یار مرا دیدی به خلوت بگو ای بی وفا ای بیمروت گریبانم ز دستت چاک چاکو نخواهم دوخت تا روز قیامت ((بابا طاهر)) xa0

xa0 xa0 محبت آتشی در جانم افروخت که تا دامان محشر بایدم سوخت عجب پیراهنی بهرم بریدی که خیاط اجل میبایدش دوخت ((بابا طاهر)) xa0

xa0 xa0 پله ها به سرعت برق تو را از من می دزدند و تا پیدایت کنم ایستگاه بعد سوتش را کشیده لرزان لرزان باز می گردم و آرزو می کنم کاش اشتباه کند این قطار سخن گو و ایستگاه آخر خانه من باشد ((مهرداد جهانگیری)) xa0

xa0 xa0 از دفن ما ؛ سالهاست که میگذرد. فقط کاش میدانستیم چرا نمیمیریم؟!… ((معین دهاز)) xa0

xa0 xa0 بگذار فكر كنم، دوستم داري... از تو كه چيزي كم نمي شود. ((پویا جمشیدی)) xa0

xa0 xa0 باران حرف های زیادی برای گفتن دارد فقط برای شنیدنش باید سکوت کرد ... xa0 ((محمد شیرین زاده))

xa0 xa0 سوگ تو کرد زلزله، چندان که خواهرت زینب فکند ولوله از «وا اخا»، حسین من زین عزا چگونه نگریم که در غمت برخاست ناله از جگر سنگ ها، حسین ((حسین منزوی))

xa0 xa0 بـــرای معضل شـرمندگی چه چاره کند کهکاش دردخجالت خیال درمان داشت به گــریه گفت بـــرادر ببخش سقـــا را میـان خیمه سکینه هـوای باران داشت ((فاطمه معصومی))

xa0 xa0 ای چشم تو بیمار،گرفتار،گرفتار برخیز چه پیش آمده این بار علمدار گیریم که دست و علم و مشک بیفتد برخیز فدای سرت انگار نه انگار ((فاضل نظری))

xa0 xa0 آن کــــودک استــوار را باور کن لب تشنۀ بی قــــــرار را باور کن تکلیف عطش برای او حتمی شد شش مـــاهۀ روزه دار را باور کن ((محمد صادق رسولی))

xa0 xa0 شرم در چهره ی شمشیر نمایان شده بود... و طلوعی که سر ظهر پشیمان شده بود ((مهدی نظری))

xa0 xa0 شبیه تعزیه خوانی به نقشِ شِمرَم که خودش به گریه خودش را مدام لعنت کرد...! ((سید سعید صاحب علم))

xa0 xa0 یک دشت سرخ ، به چیدن رسیده بود باغ شهادتش به "رسیدن" رسیده بود ((علیرضا قزوه))

xa0 xa0 ای فاطمه یتیم تو خفته ست و بر سرش نی مادر است و نی پدر و نی برادر است ((وحشي بافقي))

xa0 xa0 خیلی گران تمام شد این آب خواستن یک مشک از قبیله ما یک عمو گرفت ... ((علی اکبر لطیفیان))

xa0 xa0 شکر خدا که لطفِ تو دست مرا گرفت مِهرت میان این دلِ ویرانه جا گرفت امروز نه،که روز الست بربکم باتو دلم بهانه ی کرب و بلا گرفت ((مجتبی روشن روان))

xa0 xa0 نیست رنگی که بگوید با من اندکی صبر ، سحر نزدیک است هر دم این بانگ ، بر آرم از دل وای! این شب چقدر تاریک است... ((سهراب سپهری))

xa0 xa0 قصّه ى تلخ و عجيبى ست! بعيد است كمى گنه از خوردنِ سيبى ست! بعيد است كمى پسرِ فاطمه را اسب لگدكوب نمود.......!! اسب حيوانِ نجيبى ست؟ بعيد است كمى ((مهدى خداپرست))