هر چیزی جای خودش هست ...(رضوان ابوترابی)
هر چیزی جای خودش هست آسمان همان آسمان است خورشید ، همان خورشید ستاره ها هم هر شب جمع می شوند گرد ماه کوچه ها همان کوچه هاست حرف ها ، همان حرف ها تنها جای دو چیز عوض شده است: موهایم سپید شده روزگارم سیاه ((رضوان ابوترابی))
دلم گرفته از خزان و قصه ي كلاغ ها ...(كردليا سراج زاهدى)
دلم گرفته از خزان و قصه ي كلاغ ها مرا ببر به خواب ها ، بهارها به جشنِ كوچه باغ ها دلم گرفته از غروب و زوزه ي شغال ها دلم گرفته از شب و زِ دوده ي چراغ ها مرا ببر به چشمه ي ستاره ها مرا ببر به نورهاىِ بى چراغ مرا ببر به شهرهاىِ بى خبر ، ز قصه ي دوباره ها مرا ببر به بى نشان ، به ناكجا مرا ببر به آشتى ،...
اینجا بعضیها زندگی نمیکنند ...(جین وبستر)
اینجا بعضیها زندگی نمی کنند، مسابقه ی دو گذاشته اند. میخواهند به هدفی که در افق دوردست است برسند و درحالی که نفسشان به شماره افتاده، می دوند و زیباییهای اطراف خود را نمیبینند. آن وقت روزی میرسد که پیر و فرسوده هستند و دیگر رسیدن و نرسیدن به هدف، برایشان بی تفاوت است ((جین وبستر))
نباش عزيزم ...(روشنک آرامش)
نباش عزيزم هوا سردتر از آن است كه مچاله شدن در آغوشت گرمم كند اين روزها صندلي ماشين ها آغوش هاي مهرباني اند با يك دكمه گرم مي شوي! ((روشنک آرامش))