ساقیا برخیز و درده جام را ...(حافظ)
ساقیا برخیز و درده جام را خاک بر سر کن غم ایام را ساغر می بر کفم نه تا ز بر برکشم این دلق ازرق فام را گر چه بدنامیست نزد عاقلان ما نمیخواهیم ننگ و نام را باده درده چند از این باد غرور خاک بر سر نفس نافرجام را دود آه سینهٔ نالان من سوخت این افسردگان خام را محرم راز دل شیدای خود کس نمیبینم ز خاص و عام...
روزهايي كه هرگز نمي آيند ...(صبا كاظميان)
روزهايي كه هرگز نمي آيند از سرم بيرون نمي روند نمي روند كه باد لباس هاي روي بند را به يادم بيندازد و باران شيشه هاي پنجره را لك كند نمي روند و پاي زندگي ام هميشه مي لنگد آينده! ديگر اين حرفها از من گذشته است ساعت را كوك مي كنم روياهايم بيدار مي شوند و تنها ترين اتاق خانه را به آن كسي كه نيست به ان ك...
بعد از تو ...(فلورا تاجیکی)
بعد از تو افراد زیادی دلم را لرزانده اند رهگذری با چشمهای شبیه تو گلفروشی که بوی عطر تو را می داد پزشکی که دقیقا مثل تو اسم کوچکم را صدا زد و پرستاری که هرروز شبیه تو قرص هایم رادر دهانم می گذارد ((فلورا تاجیکی))
ای آتش سودای تو خون کرده جگرها ...(خاقانی)
ای آتش سودای تو خون کرده جگرها بر باد شده در سر سودای تو سرها در گلشن امید به شاخ شجر من گلها نشکفند و برآمد نه ثمرها ای در سر عشاق ز شور تو شغبها وی در دل زهاد ز سوز تو اثرها آلوده به خونابهٔ هجر تو روانها پالوده ز اندیشهٔ وصل تو جگرها وی مهرهٔ امید مرا زخم زمانه در ششدر عشق تو فرو بسته گذرها کردم ...
مترسک: من مغز ندارم ...(فرانک باوُم)
مترسک: من مغز ندارم، تو سرم پر از پوشاله! دوروتی: اگه مغز نداری پس چه جوری حرف میزنی؟ مترسک: نمیدونم.. ولی خیلی از آدمها هم هستن که بدون مغز یه عالمه حرف میزنن! ((فرانک باوُم)) | جادوگر شهر اُز