نسیمی بافه های گیسوانم را رها کرده ...(طیبه عباسی)
نسیمی بافه های گیسوانم را رها کرده خدا با بی قراری سرنوشتم را بنا کرده همیشه معتقد بودم که عشق افسانه ای واهی ست ولی انگار حالا در دلم آتش به پا کرده پشیمان است هرکس عشق را پنهان نگه دارد پشیمان تر کسی که عشق خود را برملا کرده مگو با هیچ کس راز دلت را ...زود می میرد گل سرخی که مشتش را برای خلق وا کر...
به جور، ترک محبت خلاف عادت ماست ...(وحشی بافقی)
به جور، ترک محبت خلاف عادت ماست وفا مصاحب دیرینهٔ محبت ماست تو و خلاف مروت خدا نگه دارد به ما جفای تو از بخت بی مروت ماست بسا گدا به شهان نرد عشق باختهاند به ما مخند که این رسم بد نه بدعت ماست به دیگری نگذاریم ، مردهایم مگر نشان تیر تغافل شدن که خدمت ماست تویی که عزت ما میبری به کم محلی و گرنه خواری...
گرد آن خانه بگردم که در او خلوت تست ...(وحشی بافقی)
گرد آن خانه بگردم که در او خلوت تست سگ طالع شومش کیست که همصحبت تست چشم ما را نرسد بیشتر از بام و دری ای خوشا دولت آن دیده که برطلعت تست وه چه بامست که جاروب کشش دیدهٔ من جان من بندهٔ آن پای که در خدمت تست همه بر بادهٔ رشکیست که در جام منست قهقه شیشه که در انجمن عشرت تست رخصت مجلس و بر وصل تغافل ای ...
بهر دلم که درد کش و داغدار تست ...(وحشی بافقی)
بهر دلم که درد کش و داغدار تست داروی صبر باید و آن در دیار تست یک بار نام من به غلط بر زبان نراند ما را شکایت از قلم مشکبار تست بر پاره کاغذی دو سه مدی توان کشید دشنام و هر چه هست غرض یادگار تست تو بیوفا چه باز فراموش پیشهای بیچاره آن اسیر که امیدوار تست هان این پیام وصل که اینک روانه است جانم به لب...
می خواستم از شادی برایت بنویسم ...(جواد محمدی)
می خواستم از شادی برایت بنویسم و هر آنچه تو را می خنداند می خواستم ترانه هایم همه شاد باشند و در شعرهایم پروانه ها, بر فراز گل ها به رقص در آیند . و تو در این خواب عمیق ! دنبال زنی باشی که هر روز موهایش را خیس خیس شانه می کند و به آغوش مرد خویش پناه می برد و آواز گمشده خویش را می خواند . می خواستم ب...
فردا که فاصله ...(سمیه شکری)
فردا که فاصله , ریشه های ما را فتح خواهد کرد حتی به نشانه ای از تو قناعت خواهم کرد بر دوشم کوله باری از تمام ستاره هایی ست که از چشمان تو چیدم و با هر جوانه ای آوای صدای تو را با اندوه سر خواهم کشید دلم چون چشمه ای می جوشد . وقتی که عطر نام تو در هوا می پیچد گویی که زنبوری مست به خانه برمی گردد ای ت...
آن روز که دل دادم وآشفته شدم من ...(سمیه شکری)
آن روز که دل دادم وآشفته شدم من هشدار بدادم که دلم پارهء درد است دستم بگرفتی وبگفتی که ای زن، بهر چه تو را این همه باعشق،نبرد است؟ گفتم که تو ای مرد مرا راحت جانی تا که نشدی آگه از اسرار دل من گر لب بگشایم به تو اسرار بگویم، تو نیز شوی با دل من چون همه دشمن لب را بگشادم،جمله اسرار بگفتم یکباره دلم ب...
فردای فکر ...(منصور خورشیدی)
فردای فکر فکر فردا در ذهن رگ به رگ خون میجهاند سمت ستاره ای که نور در طبیعت اشیا میریزد اینک که آفتاب پهن با نورهای شکسته روی آسمان ماه می رقصد هوای پریدن در چشم با پلک های بسته آغاز میشود ((منصور خورشیدی))
خط شتاب ...(منصور خورشیدی)
خط شتاب سفر از کدام سو آغاز میکنی که واژه های مردد به رقص فاصله می خندد تو سرنوشت کدام از کتاب جهانی که شانههای تو از افق خالی است در ارتفاع کدام کوه پژواک نام تو خط شتاب را میان آینه میشکند ((منصور خورشیدی))
پرسه در پیچ کوه ...(منصور خورشیدی)
پرسه در پیچ کوه ترس در تن را به شادی نهان برگ سپردم و آن گاه با پرسه در پیچ کوه هم نفس آب شدم و با گذر از سنگهای دیوانه تمام رود را تلاوت کردم با طرحی از آسمان در سینهي دشت ((منصور خورشیدی))
كدام تكه ى جهان ...(رُزه آوسلندر)
كدام تكه ى جهان ما را جدا كرد كدام تكه ى جهان ما را تنها براى چند روز دوباره به هم مى رساند تا خطوط تازه ى شعر را آواز بخوانيم تا دوباره پرواز را بياموزيم تا گذشته ى فراموشكار را به ياد آوريم و تا دوباره همديگر را بدرود بگوييم ((رُزه آوسلندر))