ادامه زنی ست ...(نفس موسوی)

شب

1 زنی ست

که گیسوان ماه را می بافد

و از دریچه ی خیال

دنبال می کند

آسمانی

که لبخندش را دزدید

بعید نیست

عبور بارانی مردی

که از ستاره ها

نشانی زنی را بگیرد

که سال هاست

عکسش

همآغوش ِ جیب ِ پالتویی

در سراسیمگی خیابان

آه می کشد.....

((نفس 1))

برچسب ها: نفس موسوي , اشعار نفس موسوي , شاعرانه نفس موسوي , شعر خیال