از لحظه ی دیدار تو یک چیز مرا کشت ...(سعید شعبان زاده)

از 1 ی 1 تو یک چیز مرا کشت

چشمان تو از آن طرف میز مرا کشت

یک سو غم تنهایی و یک سو غم دیروز

از هر طرفی حال غم انگیز مرا کشت

از زندگی ام سیرم و بی فایده اینجا

در عشق تو در جا زدنم نیز مرا کشت

از روز خداحافظی ات خاطره ای نیست

بعد از تو فقط خِش خِش پاییز مرا کشت

گفتند فقط چاره ی درمان من این است :

«دوری کنم از عشق تو» ، «پرهیز» مرا کشت!

-
((1 1 1))

-