بر گو که چه می جویم ...(سیمین بهبهانی)

بر گو که چه می 1 ، بنما که چه می خواهم

چون شد که در این وادی ، سرگشته و گمراهم ؟

از عشق اگر گویی ، می جویم و می جویم

وز یار اگر پرسی ، می خواهم و می خواهم

در عالم هشیاری ، از بی خبری مستم

در گوشه ی تنهایی ، از بیخودی آگاهم

گر مهر نیم آخر ، هر شب ز چه می میرم ؟

گر ماه نیم آخر ، هر دم ز چه می کاهم ؟

در دامنی افتادم ، گفتی که مگر اشکم

از خویش برون رفتم ، گفتی که مگر آهم

ویرانه ی متروکم ، نه بام و نه دیواری

آرام نگیرد کس ، در سایه کوتاهم

آن اختر شبگردم 1 ، که درین دنیا

دامان سیاهی شد ، میدان نظرگاهم

((سیمین 1))

برچسب ها: سیمین بهبهانی , غزلسرا , غزل های سیمین بهبهانی , شعر عشق