من فقط مردمی را می پسندم که دیوانه اند ...(جک کرواک)

من فقط مردمی را می پسندم که دیوانه اند.

آنهایی که دیوانه ی زندگی اند.

دیوانه ی حرف زدن،

دیوانه ی رها شدن.

آنهایی که همیشه همه چیز را با هم می خواهند.

آنهایی که هرگز خمیازه نمی کشند

و هیچ وقت حرفِ پیش پا افتاده ای نمی زنند.

ولی می سوزند. می سوزند. می سوزند

مثلِ مشعلِ افسانه ایِ روم.

((جک کرواک))

ترجمه: سید محمد مرکبیان