خرید بک لینک

E8mSe

روزهايي كه هرگز نمي آيند

از سرم بيرون نمي روند

نمي روند

كه باد

لباس هاي روي بند را

به يادم بيندازد

و باران

شيشه هاي پنجره را لك كند

نمي روند

و پاي زندگي ام

هميشه مي لنگد

آينده!

ديگر اين حرفها

از من گذشته است

ساعت را كوك مي كنم روياهايم بيدار مي شوند

و تنها ترين اتاق خانه را

به آن كسي كه نيست

به ان كسي كه هرگز نبوده

نشان مي دهم

تو را در تمام روزهايي كه نمي آيند

دوست داشتم


((صبا كاظميان))

برچسب: نویسنده: هستی عباسی تاريخ: سه شنبه 20 مهر 1395 ساعت: 4:49

صفحه بندی