ومن کتابی ...(یاسمن احمدی)

ومن

کتابی

دربلندترین قفسه ی کتابخانه

که هرگز

زیر دستانت

ورق نخواهدخورد

مادیان

بی پروایی

که درهر گوشه از

شهرمرزی چشمانت

انقلابی

به پامیکند..

ازادگی ام شکار تو نیست

که

سینه ستبر کنی و

مدالی از گیسوانم را به

نشانه ی

غنیمت جنگی به خانه ات ببری ..،،

چشمهای ابی شعرم

باجنوب شرجی صدایت

موج برنمیدارد

تو از

ارتفاع سرخ لبهایم

سقوط کرده ای

و

در رگهایم خشکیده ای .......

((یاسمن احمدی))