xa0xa0باز یک دیگر را خواهیم دیداین باردر دریاچهتو آبمن نیلوفر آبیمرا می بریتو را می نوشمبه هم تعلق خواهیم داشتدر چشم همگانحتی ستارگانشگفت زده خواهند شداین جا دو روحبه کالبد رویاهایی بازگشتندکه آن ها را بر

xa0xa0پیش از آنکه به خواب برومهمین جا کنارم نشسته بودیگفتی: اگر خوابت بردو از دلتنگیت مردم چی؟اگر بیدار شدیدر انتظار بوسه اتمرده بودم چی؟می شود خیالم راگوشه ی خوابت گره بزنم؟نگاهت می کردم که خوابم بردحالا

xa0xa0سياره  نیلوبلاگ اى خاموش  نیلوبلاگ و متروكم  نیلوبلاگدر من حضورى گنگ مشهود استاين سنگ سرد كنج منظومهقبلا زمين زندگى بوده است ...((علیرضا  نیلوبلاگ آذر ))https://telegram.me/sherebarankhorde

xa0xa0توی تنهاییِ  نیلوبلاگ خودم بودم ...یک نفر آمد و سلامی کردتوی این شهرِ خالی از مردم ...یک نفر داشت کودتا می کردیک نفر داشت زیر خاکسترآتشی تازه دست و پا می کردمن به تنهاییِ  نیلوبلاگ خودم مومن ...یک نفر داشت کودتا می کرد

xa0xa0xa0فكر ميكنى  نیلوبلاگ ميبخشمت  نیلوبلاگ ؟xa0وقتى كه خونه ى منو وقف حريق ميكنى  نیلوبلاگ !؟وقتى كه دارى خودتو ازم دريغ ميكنى  نیلوبلاگ !وقتى كه جا ميذاريمو غره از اين آرامشىxa0تنهام مث عروسك گم شده تو اسباب كشى .فكر ميكنى u200fفكر ميكنى ميبخشمت  نیلوبلاگ !؟

xa0xa0همه ی کوچه ها را گشته امایستگاه ها، فرودگاه ها، پارک هاکافه های شلوغپاتوق های کوچکخیابان ها و میدان هاحالا منبه آسمان همنگاه نمی کنمزیرا در آنجا هم نیستیآب شده ای در چشم هامیک قطره ی پاک.خانه را هم

xa0xa0از سوخته  نیلوبلاگ دل گدازه  نیلوبلاگ ای باقی ماندشکلِ غم و بغضِ تازه ای باقی مانداز آن همه هیبتِ زنانه... امروزبر دوشِ خودش جنازه ای باقی ماند((طاهره  نیلوبلاگ داورى  نیلوبلاگ))

xa0xa0از خاطره  نیلوبلاگ هاى آن شبِ وامانده  نیلوبلاگزخمى ست که از رفتن تو جا ماندهxa0در جاده ى غم همسفرت مدتهاستxa0با يك چمدانِ درد تنها مانده((طاهره  نیلوبلاگ داورى  نیلوبلاگ))

xa0xa0مشغول  نیلوبلاگ شکافتنِ  نیلوبلاگ سنگممشغول  نیلوبلاگِ ثابتکردنِ اینکه بعد از دفنم نیزخلاصی از من نخواهی داشتمشغول  نیلوبلاگ روييدنم از شکافی در میانۀ سنگمشغول ثابتکردنِ اینکه حتی پس از مرگمیتوانم دستم را به زانوهای پوسیدهام بگیرم،بلن

xa0xa0رهایم  نیلوبلاگ کنهزاران باررهایم  نیلوبلاگ کنکبوتران کهنههیچگاه بامشان رافراموش نمی کنندرهایم  نیلوبلاگ کنو بداندر این سینهقلبی می تپدکه جز در قفس آغوش اتآرام نخواهد شد ...((محمد شیرین  نیلوبلاگ زاده))

xa0xa0عشق توخواست با تو عجینم کند که کردوقتی به عمق من برسی جز تو نیستم..((مهدی فرجی))https://telegram.me/sherebarankhorde

xa0xa0دلم گرفته کسی نیست تا صداش کنمنگاه بر گل زیبای خنده هاش کنمدلم گرفته کسی نیست تا وجودم رابه یک اشاره چشمان او فداش کنمدلم پر است و کسی نیست تا اناری رابه یاد سرخی لبهاش چهارقاش کنمدلم به قاصدکی پر ش

xa0xa0ناودانها شرشر باران بی صبری استآسمان بی حوصله حجم هوا ابری استکفشهایی منتظر در چارچوب درکوله باری مختصر لبریز بی صبری استپشت شیشه می تپد پیشانی یک مرددر تب دردی که مثل زندگی جبری استو سرانگشتی به رو

xa0xa0گفتم هوای تو را داشته باشمآسمانی شدم بهاریهمیشه گرفته،همیشه بارانی....((احسان عباسلو))

xa0xa0گفت خداحافظو مرا بوسید،گلیدر آستانه ی پاییز شکفت...((مژگان عباسلو))https://telegram.me/sherebarankhorde

xa0xa0رهایم کردیو نمی دانستیبرگ زردی هستمکه پایانش سقوط است ...((محمد شیرین زاده))

xa0xa0انچنان هوایم رادر برگرفته ایز عطرحضوربی بدیل خویشکه نهمجال فکر استنه مجال اندوههر چه هستتوتوتوست((سحر موسوی))

xa0xa0قهر کن هرجور که می خواهیاحساساتم را جریحه دار کنبزن گلدانها و آینه هارا بشکنمرا به دوست داشتنِ زنی دیگر متهم کنهر چه می خواهی بکنهر چه می خواهی بگوتو مثل بچههایی ، محبوبِ منکه دوستشان داریمهرقدر بد

xa0xa0در این غربت خانگیبگو هرچی باید بگیغزل بگو به سادگیبگو، زنده باد زندگی((شهیار قنبری))

xa0xa0"بخند"تو نمی دانیچقدر خنده هاتبرای حال بد منخوب است ...((محمد شیرین زاده))