شما ساعت چند هستید؟!من به وقت شیطنت هایم، ده صبحم!سر حال و آفتابی...حال خوب بعد از کره و مربای آلبالوی خانگی با نان بربری ترد محله مان که ختم میشود به یک استکان چای با عطر گل محمدی...به وقت جدیت اما

چشم هایم را می بندمتا صدایم بزنیدهبیستسیچهلتو نیستیو مندهبیستسیباورت می شود؟من سی ساله شده اموچنان چشمهایم را بسته امکه دیگرهیچکسپیدایم نخواهدکرد.((آزاد نوروزی))https://telegram.me/sherebarankhorde

باز یک دیگر را خواهیم دیداین باردر دریاچهتو آبمن نیلوفر آبیمرا می بریتو را می نوشمبه هم تعلق خواهیم داشتدر چشم همگانحتی ستارگانشگفت زده خواهند شداین جا دو روحبه کالبد رویاهایی بازگشتندکه آن ها را بر

پیش از آنکه به خواب برومهمین جا کنارم نشسته بودیگفتی: اگر خوابت بردو از دلتنگیت مردم چی؟اگر بیدار شدیدر انتظار بوسه اتمرده بودم چی؟می شود خیالم راگوشه ی خوابت گره بزنم؟نگاهت می کردم که خوابم بردحالا

سياره  نیلوبلاگ اى خاموش  نیلوبلاگ و متروكم  نیلوبلاگدر من حضورى گنگ مشهود استاين سنگ سرد كنج منظومهقبلا زمين زندگى بوده است ...((علیرضا  نیلوبلاگ آذر ))https://telegram.me/sherebarankhorde

توی تنهاییِ  نیلوبلاگ خودم بودم ...یک نفر آمد و سلامی کردتوی این شهرِ خالی از مردم ...یک نفر داشت کودتا می کردیک نفر داشت زیر خاکسترآتشی تازه دست و پا می کردمن به تنهاییِ  نیلوبلاگ خودم مومن ...یک نفر داشت کودتا می کرد

فكر ميكنى  نیلوبلاگ ميبخشمت  نیلوبلاگ ؟ وقتى كه خونه ى منو وقف حريق ميكنى  نیلوبلاگ !؟وقتى كه دارى خودتو ازم دريغ ميكنى  نیلوبلاگ !وقتى كه جا ميذاريمو غره از اين آرامشى تنهام مث عروسك گم شده تو اسباب كشى .فكر ميكنى u200fفكر ميكنى ميبخشمت  نیلوبلاگ !؟

همه ی کوچه ها را گشته امایستگاه ها، فرودگاه ها، پارک هاکافه های شلوغپاتوق های کوچکخیابان ها و میدان هاحالا منبه آسمان همنگاه نمی کنمزیرا در آنجا هم نیستیآب شده ای در چشم هامیک قطره ی پاک.خانه را هم

از سوخته  نیلوبلاگ دل گدازه  نیلوبلاگ ای باقی ماندشکلِ غم و بغضِ تازه ای باقی مانداز آن همه هیبتِ زنانه... امروزبر دوشِ خودش جنازه ای باقی ماند((طاهره  نیلوبلاگ داورى  نیلوبلاگ))

از خاطره  نیلوبلاگ هاى آن شبِ وامانده  نیلوبلاگزخمى ست که از رفتن تو جا مانده در جاده ى غم همسفرت مدتهاست با يك چمدانِ درد تنها مانده((طاهره  نیلوبلاگ داورى  نیلوبلاگ))

مشغول  نیلوبلاگ شکافتنِ  نیلوبلاگ سنگممشغول  نیلوبلاگِ ثابتکردنِ اینکه بعد از دفنم نیزخلاصی از من نخواهی داشتمشغول  نیلوبلاگ روييدنم از شکافی در میانۀ سنگمشغول ثابتکردنِ اینکه حتی پس از مرگمیتوانم دستم را به زانوهای پوسیدهام بگیرم،بلن

رهایم  نیلوبلاگ کنهزاران باررهایم  نیلوبلاگ کنکبوتران کهنههیچگاه بامشان رافراموش نمی کنندرهایم  نیلوبلاگ کنو بداندر این سینهقلبی می تپدکه جز در قفس آغوش اتآرام نخواهد شد ...((محمد شیرین  نیلوبلاگ زاده))

عشق توخواست با تو عجینم کند که کردوقتی به عمق من برسی جز تو نیستم..((مهدی فرجی))https://telegram.me/sherebarankhorde

دلم گرفته کسی نیست تا صداش کنمنگاه بر گل زیبای خنده هاش کنمدلم گرفته کسی نیست تا وجودم رابه یک اشاره چشمان او فداش کنمدلم پر است و کسی نیست تا اناری رابه یاد سرخی لبهاش چهارقاش کنمدلم به قاصدکی پر ش

ناودانها شرشر باران بی صبری استآسمان بی حوصله حجم هوا ابری استکفشهایی منتظر در چارچوب درکوله باری مختصر لبریز بی صبری استپشت شیشه می تپد پیشانی یک مرددر تب دردی که مثل زندگی جبری استو سرانگشتی به رو

گفتم هوای تو را داشته باشمآسمانی شدم بهاریهمیشه گرفته،همیشه بارانی....((احسان عباسلو))

گفت خداحافظو مرا بوسید،گلیدر آستانه ی پاییز شکفت...((مژگان عباسلو))https://telegram.me/sherebarankhorde

رهایم کردیو نمی دانستیبرگ زردی هستمکه پایانش سقوط است ...((محمد شیرین زاده))

انچنان هوایم رادر برگرفته ایز عطرحضوربی بدیل خویشکه نهمجال فکر استنه مجال اندوههر چه هستتوتوتوست((سحر موسوی))

قهر کن هرجور که می خواهیاحساساتم را جریحه دار کنبزن گلدانها و آینه هارا بشکنمرا به دوست داشتنِ زنی دیگر متهم کنهر چه می خواهی بکنهر چه می خواهی بگوتو مثل بچههایی ، محبوبِ منکه دوستشان داریمهرقدر بد