کسی در باراننقش بازی نمی کندحتا خودپسندترین بازیگر هم می داندمردم غافلگیر شدهتماشاگرانِ خوبی نیستند.((عباس صفاری ))https://telegram.me/sherebarankhorde

جهان بی تو سر گیجه ای بیش نیست من از تهوع تنهایی هر روز بالا می آورم و سستی رگهایم در کلماتم جاری می شود ...زندگی میان این فواصل ملول حال مردابی را دارد که پاهای عشق را بلعیده است ...((زهرا مقیمی))

تلفن زنگ می زندبه در می کُوبندمن در خانه ی تو مانده امتو در خانه ی من مُرده ای.((سارا محمدی اردهالی))

مرگ برایمزنی ست بلندقامت و طنازدر جامه ی سیاهِ چسبانِ بالانسیاگابا لبانِ آشوبگرِ وسوسه انگیزشزمزمه کنان زیر گوشم می گوید:"اگر نه امروز!... فردا که هست،منتظرم باش !"((ساسان تبسمی))

تراژدی این نیست که تنها باشی ،بلکه این است کهنتوانی تنها باشی.گاهی آماده ام همه چیزم را بدهم تاهیچ پیوندی با جهان انسان ها نداشته باشم.((آلبر کامو))

کوچ دو چمدان استیکی آنقدر پُرکه بسته نمیشودیکی آنقدر خالیکه هیچوقت بازش نمیکنی.((مودب میر علایی ))

با ترس هایم پیر شده امیکی همین کهوقتی خیلی سرد می شودو برف می باردمی ترسم توآن پیراهن یقه بازِ گلدار کتانی راهیچوقت دیگر نپوشیترس هایم را دوست دارم((مودب ميرعلايي))

برای تو هستند،شعرهایی که نمینویسم.((ای ای کامینگز))ترجمه: سینا کمال آبادی

نه ساعتی به وقت زمستانبرای احساساتم وجود داردو نه ساعتی به وقت تابستانبرای شوق و شور من!همه ی ساعت های دنيادر یک زمان به صدا در می آیندوقتی که قرار من و تو از راه می رسدهمه ی ساعت های دنیادر یک زمان

همه چيز را سر جايش مینهمحتی غبار انباشته بر درختان راتا آنها نيز بدانندچه آزرده میشود تنهاى ماوقتى کسی آنها را نوازش نکند.((نجوم الغانم))ترجمه: مهناز نصاری

رونق عهد شباب است دگر بستان رامیرسد مژده گل بلبل خوش الحان راای صبا گر به جوانان چمن بازرسیخدمت ما برسان سرو و گل و ریحان راگر چنین جلوه کند مغبچه باده فروشخاکروب در میخانه کنم مژگان راای که بر مه

اقبال بر اندت که حکمت خوانیور نام طلب کنی ز نان در مانیبردار مرا ز خاک اگر بتوانیتا پیش تو بر خاک نهم پیشانی((ازرقی هروی))

سوز دل من ز بهر بار غم تستاشک چشمم بهر نثار غم تستاین جان که ز دست او بجان آمده امزان می دارم که یادگار غم تست((ازرقی هروی))

در چشم من از آتش عشق تو نمیستدر جان من از شادی خصم تو غمیستبا خصم منت همیشه دمسازی چیست ؟یا رب ، مپسند ، کآشکارا ستمیست((ازرقی هروی))

از قلبم تا گلوگاهاضطراب میدان مینی ستنفسم با ترسضامن بغضم را می کشدنای ملتهبم چنگ می گیرد زبانکم رادرونم آشوبی ستکودتای احساسمسیستم ایمنی ام در پدافندرمز شب من لو رفته استبرهوت قلب منهیروشیمای قرن ا

خواهشی دارمچشم از چشمم بر ندارقدری نزدیکتر بیااین نگاه تو، مراتا نا کجا آباد خواهد بردتا آنجایی که هیچ جنبنده ای قدرت درکش را نخواهد داشت((افسانه بشری ))

دلم گرفته استتو نیستی تا ببینی، من، بی توسرم را روی دیوار سرد گذاشته امو در نبود قلب توضربان قلب سنگی دیوار را می شمارمتو نیستی تا ببینی، منبه دور از غوغای شهرگوشه ی اتاق کز کرده امو بغضی بی امانسین

قطعاروزی خواهی آمدآن روز مرا نمی بینیچون من هنوز در گذشته امو برای لحظه های نبودنتخون گریه می کنمحتی اگر از آن روزده سال هم بگذردو من و تو در کنار هم باشیم !!!!((سید هادی موسوی))

دیگر سراغ خاطره هایِ مرا مگیرخاکستر گداخته را زیر و رو مَکن((فاضل نظری)) https://telegram.me/sherebarankhorde

نام من هر که بَرَد باعث بد نامی توسترفتم از خاطر مردم , که تو از یاد روی((نادم لاهیجی))