آه ای چشم ها مرا ببخشایید ...(زهره آرین)

آه ای چشم ها مرا ببخشایید

که عمری در شما گریستم

آه ای لب ها مرا ببخشایید

که روزگاری شما را در حسرت تشنگی ها سیراب ننمودم

آه ای صورت ها مرا ببخشایید

که همیشه دست های نوازش را

از شما دریغ کردم

آه ای عمر من،

در حسرت دیدار خود، بسوز

در حسرت انتظاری پوچ، بمان

دیگر باید رفت

ماندن جایز نیست

شب طویل است

و عمر من اما کوچک.

((زهره آرین))