



بسیار گریسته بودم
دریا دریا...
آنچنان که لبخندم را آب برده بود!
آه روزِ مبادا
آه شآدمانیِ کوچک ِ مانده در راه
مرا ببخش
و روزی
اگر
مرا یاد کردی
شمعی روشن کن
برای کسی
که بی نوری در چشمانش
هزار سال روشن بود...
((معصومه صابر))
برچسب:
نویسنده: هستی عباسی