بی قراری بخش عظیمی از عاشقی بود که دچارش شدیم ...(شادی شیخ رضایی)

بی قراری بخش عظیمی از عاشقی بود که دچارش شدیم !

من گمان می کنم ھمه ی عمر ما را ترس از آیندہ تباہ کرد !

مگر نه اینکه عشق در کنارت بود و از فردای بی او ترسیدی ؟

مگر نه اینکه دست در دستانش ، از روزھای بی او لرزیدی ؟

آنقدر فکر کردیم و ترسیدیم و لرزیدیم

نه چیزی از دستانش فہمیدیم و نه از گرمای آغوشش ...

برای بعضی ھا فرداھا چه زود آمد و برای بعضی دیگر ...

بگذریم ، من ھنوز ھم سکوت را عمیق دوست می دارم ...

((شادی شیخ رضایی))